Jujutsu Kaisen S3E4: Η πτώση των Zenin και το πιο δυνατό επεισόδιο της σειράς

Το επεισόδιο 4 του Jujutsu Kaisen 3, με τον τίτλο «Perfect Preparation», είναι από εκείνα τα επεισόδια που σε κάνουν να χαμογελάς από ανακούφιση όσο περνούν τα λεπτά, ειδικά αν έχεις βγει λίγο μουδιασμένος από το προηγούμενο επεισόδιο.

Η επιστροφή της Maki Zenin στο οικογενειακό κτήμα των Zenin δεν μοιάζει ούτε στιγμή με απλή επίσκεψη. Από το πρώτο της βήμα μέσα σε αυτόν τον χώρο, η ατμόσφαιρα είναι ασφυκτική. Τα βλέμματα, η περιφρόνηση, η αίσθηση ότι βρίσκεται ανάμεσα σε ανθρώπους που την θεωρούν λάθος από την ίδια της τη γέννηση.

Το επεισόδιο δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει τίποτα. Υπάρχει μόνο μια βαθιά ριζωμένη τοξικότητα, μια οικογένεια που έχει μάθει να επιβιώνει καταπατώντας τα ίδια της τα παιδιά. Και σε αυτό το σημείο, ο θεατής καταλαβαίνει ότι δεν πρόκειται να παρακολουθήσει απλώς μια μάχη, αλλά την κατάρρευση ενός ολόκληρου συστήματος.

Η συνάντηση της Maki με τον πατέρα της, τον Ogi Zenin, είναι από τις πιο άβολες και σκληρές σκηνές που έχει παρουσιάσει ποτέ το Jujutsu Kaisen. Δεν υπάρχει μελοδραματισμός, δεν υπάρχει μουσική που να προσπαθεί να σε χειραγωγήσει συναισθηματικά. Υπάρχει μόνο ψυχρότητα.

Ο Ogi δεν παρουσιάζεται ως τέρας επειδή είναι δυνατός, αλλά επειδή είναι απόλυτα ειλικρινής μέσα στην αρρωστημένη λογική του. Σκοτώνει τα ίδια του τα παιδιά γιατί τα θεωρεί αποτυχία, γιατί πιστεύει ότι του στέρησαν τη θέση και την αναγνώριση που θεωρούσε πως του άξιζε. Είναι μια φιγούρα που τρομάζει όχι με τη δύναμή της, αλλά με την απουσία κάθε ίχνους ανθρωπιάς.

Η μάχη που ακολουθεί, με τη Maki να χρησιμοποιεί το Dragon-Bone, είναι από εκείνες τις στιγμές που σου δίνουν ελπίδα, μόνο και μόνο για να στη συντρίψουν λίγα δευτερόλεπτα αργότερα. Για μια στιγμή πιστεύεις ότι ίσως, έστω και για λίγο, η Maki μπορεί να ξεφύγει από τη μοίρα που της έχουν επιβάλει.

Και ύστερα όλα γκρεμίζονται. Η πτώση της, τόσο κυριολεκτική όσο και συμβολική, την οδηγεί μαζί με τη Mai σε έναν χώρο γεμάτο κατάρες, σε μια σκηνή που είναι σχεδόν αφόρητη να παρακολουθήσεις.

Η στιγμή που ακολουθεί, με τη σκηνή στην παραλία, είναι η καρδιά ολόκληρου του επεισοδίου. Η συζήτηση ανάμεσα στις δύο αδελφές για τη φύση των διδύμων στον κόσμο του jujutsu, για το πώς θεωρούνται ένα σώμα και μία ψυχή, δίνει νόημα σε όλο τον πόνο που κουβαλούσε η Maki από παιδί.

Η Mai, γνωρίζοντας ότι η ύπαρξή της κρατά τη Maki πίσω, παίρνει μια απόφαση που δεν έχει τίποτα το ηρωικό με τη συμβατική έννοια. Είναι μια απόφαση πικρή, θυμωμένη, ανθρώπινη. Όταν ζητά από τη Maki να καταστρέψει τα πάντα, δεν μιλάει για εκδίκηση, αλλά για λύτρωση μέσα από την ολοκληρωτική απόρριψη ενός άδικου κόσμου.

Όταν η Maki ξυπνάει, δεν είναι πια η ίδια. Η απουσία της cursed energy δεν την κάνει αδύναμη, την απελευθερώνει. Το Heavenly Restriction της ολοκληρώνεται πλήρως και η διαφορά είναι άμεσα αισθητή.

Κάθε της κίνηση έχει βάρος, κάθε χτύπημα μοιάζει αναπόφευκτο. Η σκηνή όπου εξοντώνει τις κατάρες και σκοτώνει τον ίδιο της τον πατέρα χωρίς δισταγμό είναι ανατριχιαστική ακριβώς επειδή δεν συνοδεύεται από κραυγές ή λόγια. Δεν υπάρχει μίσος, υπάρχει μόνο τελεσίδικη απόφαση. Από εκείνο το σημείο και μετά, η αφήγηση εγκαταλείπει κάθε ισορροπία και εξελίσσεται σε μια αδιάκοπη σφαγή χωρίς επιστροφή.

Η σφαγή των Zenin παρουσιάζεται με μια σχεδόν τρομακτική αποτελεσματικότητα. Οι Kukuru Unit εμφανίζονται και εξαφανίζονται μέσα σε δευτερόλεπτα, σαν να μην είχαν υπάρξει ποτέ.

Οι επίλεκτοι Hei, που μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούσαν τους εαυτούς τους ανώτερους, συνειδητοποιούν πολύ αργά ότι βρίσκονται απέναντι σε κάτι που ξεπερνά την κατανόησή τους.

Τα μέλη του Zenin clan δεν βλέπουν απλώς τη Maki να τους θυμίζει τον Toji. Τον αναγνωρίζουν. Το σώμα της κινείται με τον ίδιο τρόπο, η παρουσία της δεν ανιχνεύεται, και το βλέμμα της έχει την ίδια ψυχρή βεβαιότητα. Ο πανικός στα μάτια τους δεν είναι φόβος για το άγνωστο, αλλά τρόμος για κάτι που έχουν ήδη ξαναζήσει και επέζησαν μόνο επειδή τότε τους άφησε ζωντανούς.

Η μάχη με τον Naoya είναι το αποκορύφωμα της σύγκρουσής της με το σάπιο σύστημα της οικογένειάς της. Ο Naoya, εμμονικός με τη δύναμη και την ανωτερότητα, αρνείται να δεχτεί τη Maki ως ίση.

Η προσωρινή του ταχύτητα του δίνει την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να ξεφύγει και να αποδείξει πως ανήκει στους “μεγάλους”, αλλά μόλις η Maki καταλάβει το τέχνασμά του, η κατάληξη είναι αναπόφευκτη.

Όταν εμφανίζεται η Momo Nishimiya, είναι ήδη αργά. Η Mai έχει φύγει και η Maki συνεχίζει, πιστή στην υπόσχεσή της. Το επεισόδιο τελειώνει αφήνοντας μια αίσθηση κενού, αλλά και θαυμασμού.

Αυτό που παρακολουθήσαμε δεν ήταν απλώς μια πράξη εκδίκησης, αλλά η ολοκληρωτική απόρριψη ενός σάπιου συστήματος που βασίστηκε στην καταπίεση και την παράδοση χωρίς αμφισβήτηση.

Σε επίπεδο παραγωγής, το επεισόδιο είναι υποδειγματικό. Το MAPPA παίζει με παλέτες χρωμάτων, με στιγμές που γλιστρούν στο ασπρόμαυρο και στο κόκκινο, δημιουργώντας μια αίσθηση που θυμίζει κινηματογραφική ταινία εκδίκησης.

Οι συγκρίσεις με το Kill Bill δεν είναι υπερβολικές. Η σκηνοθεσία, η μουσική και ο ρυθμός μετατρέπουν τη σφαγή σε μια σχεδόν καλλιτεχνική εμπειρία, χωρίς ποτέ να χάνει τη βαρβαρότητά της. Είναι βίαιο, είναι άβολο, αλλά είναι ακριβώς αυτό που απαιτούσε η ιστορία της Maki.

Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το συγκεκριμένο επεισόδιο εκτοξεύτηκε σε βαθμολογίες και συζητήσεις. Μετά το πιο χλιαρό προηγούμενο επεισόδιο, αυτή η απότομη άνοδος λειτουργεί σαν υπενθύμιση του τι μπορεί να πετύχει το Jujutsu Kaisen, όταν βρίσκεται στο στοιχείο του.