Lookism: Γιατί όσοι το αφήνουν νωρίς κάνουν λάθος;

Με λίγα λόγια, το anime του Netflix ήταν σαν ένα teaser ή εισαγωγή, χωρίς κανένα δείγμα από τα πραγματικά highlights που έχουν κάνει το webtoon τόσο αγαπητό.

Για μένα, που ξεκίνησα το Lookism πριν γίνει anime, ήταν απογοητευτικό γιατί δεν απέδωσε τίποτα από την ένταση, το σκοτάδι και την επική κλίμακα του πρωτότυπου έργου.

Το Lookism είναι ένα webtoon γραμμένο και εικονογραφημένο από τον Taejun Pak που πρωτοκυκλοφόρησε στην κορεάτικη πλατφόρμα Naver Webtoon τον Νοέμβριο του 2014 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.

Η ιστορία ξεκινά στο περιθώριο της Σεούλ, όπου ο Daniel Park (Park Hyung‑seok) αντιμετωπίζει καθημερινά διακρίσεις λόγω του ότι είναι υπέρβαρος και θεωρείται άσχημος.

Ο εκφοβισμός που υφίσταται είναι αδιάκοπος, τόσο στο σχολείο όσο και στην καθημερινότητά του, κάτι που τον ωθεί να μεταφερθεί σε ένα νέο σχολείο για να ξεφύγει από την κατάστασή του.

Όμως, λίγο πριν ξεκινήσει το νέο σχολείο, ξυπνά και ανακαλύπτει το δεύτερο σώμα του, με το οποίο μπορεί να ζήσει μια δεύτερη ζωή. Το γεγονός αυτό γίνεται η βάση για να παρουσιαστεί αμέσως το βασικό μήνυμα: πόσο βαθιά επηρεάζει η εμφάνιση την κοινωνική αποδοχή και τις ευκαιρίες που δίνει η κοινωνία.

Τα πρώτα κεφάλαια μπορούν να θεωρηθούν ως εισαγωγικά στη βασική ιδέα και την ηθική σύγκρουση: η προσωπικότητα του Daniel παραμένει ίδια, αλλά η αντιμετώπιση των άλλων διαφέρει ριζικά ανάλογα με την εμφάνιση.

Καθώς η ιστορία προχωρά, ο Daniel γίνεται διάσημος, αρχίζει να ασχολείται με κοινωνικά δίκτυα, γίνεται δημοφιλής, αποκτά φίλους και εντυπωσιάζει με το νέο του σώμα, ενώ παράλληλα εξακολουθεί να ζει τη ζωή του με το παλιό σώμα που συνεχίζει να αντιμετωπίζεται με περιφρόνηση.

Αυτή η διαίρεση της ζωής του δεν είναι μόνο εικονική σύγκρουση αλλά μεταμορφώνεται σε πραγματικό κοινωνικό παιχνίδι όπου η εμφάνιση καθορίζει τις ευκαιρίες, τις σχέσεις, και την αντιμετώπιση από άλλους.

Τα πρώτα κεφάλαια εστιάζουν περισσότερα στα κοινωνικά μηνύματα που θέλει να περάσει το webtoon, με τον Daniel να γνωρίζει διαδοχικά νέα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων φίλους όπως οι Zack, Mira, Zoe και Jay.

Η δυναμική των σχέσεων διαμορφώνει τις πρώτες ιστορίες, που σε αυτό το σημείο είναι περισσότερο slice of life και κοινωνικές αλληλεπιδράσεις παρά βαριές δράσεις ή συγκρούσεις με συμμορίες.

Ωστόσο, περίπου μετά τα πρώτα 150‑200 κεφάλαια η πλοκή αρχίζει να αλλάζει ύφος. Οι πρώτες πιο σύνθετες μάχες και οι διαμάχες με σημαντικούς χαρακτήρες αποκτούν πιο συγκεκριμένο τόνο, και τα arcs γίνονται μεγαλύτερα σε έκταση.

Η βασική στροφή της ιστορίας εδώ είναι ότι πλέον η κοινωνική κριτική δεν είναι η μόνη κινητήρια δύναμη. Η πλοκή αρχίζει να εισάγει πολύπλοκες και παρατεταμένες μάχες, ομάδες που επιχειρούν να πάρουν τον έλεγχο, και χαρακτήρες με δικές τους φιλοδοξίες και συγκρούσεις, καθώς η σειρά μετακινείται σταδιακά σε κατάσταση gang war μέσα σε ένα πιο βίαιο και στρατηγικό περιβάλλον.

Οι ομάδες αυτές («crews») δεν είναι απλά συμμορίες, αντιπροσωπεύουν διαφορετικές ιδεολογίες, κοινωνικές υποκουλτούρες και μορφές εξουσίας μέσα στον κόσμο του webtoon.

Ένα από τα πρώτα arc που απομακρύνει την ιστορία από το αρχικό της slice of life ύφος είναι το God Dog Arc, που εκτείνεται περίπου από τα επεισόδια 199 έως 213.

Σε αυτό το arc βλέπουμε τον Daniel να επανέρχεται στο σχολείο, να αντιμετωπίζει πάλι τη δημοσιότητα που τον ακολουθεί, ενώ παράλληλα να υπάρχουν θέματα σύγκρουσης με συμμορίες όπως οι God Dogs.

Καθώς η ομάδα αυτή επιτίθεται στους Burn Knuckles, δημιουργούνται εντάσεις και δυναμικές. Αυτό το σημείο της ιστορίας δείχνει καθαρά πώς το Lookism κινείται πλέον προς μια ιστορία που περιλαμβάνει σύγκρουση εξουσίας, κοινωνικές ομάδες και μια πιο βίαιη πραγματικότητα, ενώ οι χαρακτήρες αρχίζουν να παίρνουν πιο περίπλοκες θέσεις και να διαμορφώνουν τη δική τους ταυτότητα και μοίρα μέσα σε αυτό το νέο σύστημα.

Η έννοια των τεσσάρων μεγάλων ομάδων, crews όπως οι God Dogs, Hostel, Workers και Big Deal, γίνεται κεντρική στα μετέπειτα arcs, καθώς ο Daniel και οι σύμμαχοί του προσπαθούν να κατανοήσουν τον κόσμο τους.

Μετά τα περίπου κεφάλαια 180‑200, το Lookism μπαίνει σε μια νέα φάση που για μένα είναι καθαρά η κορύφωση της σειράς.

Αν στα πρώτα κεφάλαια η ιστορία είχε έναν περισσότερο slice-of-life χαρακτήρα, επικεντρωμένη σε σχολικό bullying, προκατάληψη λόγω εμφάνισης και τις πρώτες σχέσεις του Daniel, από εκεί και πέρα ο κόσμος που δημιουργεί ο Taejun Pak γίνεται πιο σκοτεινός, επικίνδυνος και ταυτόχρονα απίστευτα εθιστικός.

Οι τέσσερις μεγάλες ομάδες, οι συμμαχίες, οι πολιτικές ισορροπίες και η παρουσία των Workers/Ilhae δίνουν στον κόσμο του Lookism μια πολυπλοκότητα που τον καθιστά μοναδικό.

Κάθε μάχη έχει ουσία, κάθε συγκρουόμενη ομάδα δεν υπάρχει απλώς για θέαμα αλλά για να αναδείξει τον χαρακτήρα, την ψυχολογία και τις αξίες των πρωταγωνιστών. Αυτό που για κάποιους μπορεί να φαίνεται υπερβολικό ή πολύπλοκο, για μένα είναι το στοιχείο που κάνει το webtoon να ξεχωρίζει: η ένταση, η αδρεναλίνη και η αίσθηση ότι κάθε κίνηση έχει συνέπειες.

Ο σκοτεινός τόνος που αποκτά η ιστορία είναι ακόμα ένα στοιχείο που για μένα την αναβαθμίζει. Οι εικόνες γίνονται πιο έντονες, οι μάχες πιο αιχμηρές και η ατμόσφαιρα είναι φορτισμένη, σχεδόν κινηματογραφική.

Δεν είναι πια απλώς η ιστορία ενός ντροπαλού παιδιού που αντιμετωπίζει κοινωνικά προβλήματα, είναι η ιστορία ενός κόσμου όπου η δύναμη, η στρατηγική και οι επιλογές καθορίζουν ποιος επιβιώνει και ποιος χάνεται.

Ένα άλλο στοιχείο που κάνει τα κεφάλαια μετά τα 180 καλύτερα είναι η αλληλεπίδραση των χαρακτήρων με το παρελθόν τους και η ψυχολογική ανάπτυξή τους. Ο Daniel δεν είναι πλέον μόνο το θύμα, γίνεται ηγέτης και μαχητής.

Αντιμετωπίζει ισχυρούς αντιπάλους όπως ο Logan και ο Gun, και κάθε σύγκρουση του δίνει νέα μαθήματα. Ο Gun, ειδικά, είναι ο ιδανικός κακός για αυτή τη φάση, η παρουσία του δίνει ένταση, φόβο και βάθος, αναγκάζοντας τον Daniel και τους συμμάχους του να ξεπεράσουν τα όριά τους.

Το μόνο πρόβλημα για άλλους αναγνώστες είναι ότι πολλοί ξεκίνησαν το Lookism με προσδοκίες για ένα πιο slice-of-life webtoon, και όταν η σειρά άλλαξε τόνο, ένιωσαν προδομένοι.

Για μένα όμως, αυτή η αλλαγή ήταν ακριβώς το στοιχείο που έκανε τη σειρά να γίνει εξαιρετική. Οι εικόνες, οι μάχες και η σκοτεινή ατμόσφαιρα με κράτησαν, και κάθε νέο κεφάλαιο μετά τα 180 ένιωθα ότι ήταν σημαντικό και γεμάτο νόημα.