Μια νύχτα με τη Μαίρη, Βασίλισσα της Σκωτίας, στο Talbot Hotel!

Από το Geekforgreeks

Μεταξύ των ήσυχων δρόμων του Oundle, το Talbot Hotel στέκει σαν ζωντανή μνήμη, όπου κάθε πέτρα και ξύλινο δοκάρι κουβαλάει την ψυχή του παρελθόντος.

Το ξενοδοχείο, ανακαινισμένο πρόσφατα, χτίστηκε σε μεγάλο μέρος από τα υλικά του Fotheringhay Castle, του φρουρίου όπου εκτελέστηκε η Μαίρη, Βασίλισσα της Σκωτίας, το 1587.

Κάθε τοίχος, κάθε σκάλα, φέρει τα ίχνη της τραγωδίας της και πολλοί πιστεύουν πως η ψυχή της δεν ησυχάσε ποτέ.

Η Μαίρη καταδικάστηκε σε θάνατο για προδοσία, ύστερα από συνωμοσίες που απειλούσαν την Ελισάβετ Α’. Ο εκτελεστής της λέγεται ότι πέρασε τη νύχτα πριν από την εκτέλεση στο Talbot Hotel, προσθέτοντας ένα ακόμη στοιχείο τρόμου στην ιστορία του χώρου.

Οι πέτρες και τα ξύλα φαίνεται να έχουν απορροφήσει τον πόνο, τον φόβο και την οργή εκείνης της νύχτας, και σήμερα οι επισκέπτες συχνά βιώνουν κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί.

Πολλοί έχουν δει μια γυναικεία φιγούρα να στέκεται στις σκάλες ή στο τέλος του δωματίου, ντυμένη με μαύρο φόρεμα του 16ου αιώνα. Οι εμφανίσεις της είναι αθόρυβες αλλά έντονες, η μορφή παρατηρεί, κοιτάζει με θλίψη και θυμό, και εξαφανίζεται ξαφνικά.

Άλλοι αναφέρουν πως ακούνε βαριά βήματα, ψίθυρους και κλάματα που αντηχούν μέσα από τους τοίχους, σαν να κραυγάζει για μια αδικία που δεν έληξε ποτέ. Η αίσθηση ότι κάποιος παρακολουθεί κάθε κίνηση γεμίζει τα δωμάτια με ανατριχίλα, ακόμα και όταν οι επισκέπτες είναι μόνοι.

Η ανακαίνιση του ξενοδοχείου φαίνεται να ενισχύει αυτές τις εμφανίσεις. Κάθε αλλαγή, κάθε μετακίνηση αντικειμένων φαίνεται να ενεργοποιεί τη βασίλισσα. Το φάντασμά της εμφανίζεται συχνότερα γύρω στην επέτειο της εκτέλεσής της, σαν να θυμάται ξανά και ξανά τη στιγμή του θανάτου της.

Ο αέρας γίνεται ξαφνικά ψυχρός, τα ξύλα τρίζουν χωρίς λόγο, και οι τοίχοι μοιάζουν να ψιθυρίζουν μυστικά από τον αιώνιο πόνο της.

Οι ιστορίες δεν σταματούν σε εμφανίσεις και ήχους. Ορισμένοι έχουν ξυπνήσει νιώθοντας ένα αόρατο χέρι να ακουμπά την παλάμη ή τον ώμο τους, ενώ αντικείμενα στο δωμάτιο φαίνεται να μετακινούνται μόνα τους.

Το φαινόμενο δεν είναι απλώς ψυχολογικό, πολλοί ντόπιοι και επισκέπτες επιβεβαιώνουν ότι η παρουσία γίνεται πιο έντονη όταν κανείς προσπαθεί να φωτογραφίσει ή να καταγράψει το χώρο, σαν η Μαίρη να μην θέλει κανείς να την πειράξει ή να την αγνοήσει.

Η ιστορία του Talbot Hotel δεν είναι μόνο παραμύθι. Η βασίλισσα, παρόλο που εκτελέστηκε αιώνες πριν, συνεχίζει να εμφανίζεται, να παρακολουθεί και να υπενθυμίζει στους ζωντανούς ότι η αδικία της δεν ξεχάστηκε.

Για όσους τολμούν να μείνουν στο Talbot Hotel, η εμπειρία δεν είναι απλώς διαμονή. Είναι μια βουτιά στο σκοτάδι, μια συνάντηση με την αιώνια θλίψη και οργή της Μαίρης. Η κάθε κίνηση μέσα στο δωμάτιο, κάθε βήμα στις σκάλες, μπορεί να προκαλέσει την εμφάνιση του φαντάσματος.

Η βασίλισσα δεν κινείται μόνο, παρακολουθεί, θυμάται και επαναλαμβάνει αδιάκοπα τον πόνο της. Κάποιοι που προσπάθησαν να αγνοήσουν τους ήχους και τις μορφές ένιωσαν ακατανίκητο φόβο, σαν κάτι να τους τραβάει στην καρδιά της τραγωδίας.

Ακόμα και σήμερα, παρά τις ανέσεις και την ανακαίνιση, οι μνήμες της εκτέλεσης φαίνεται να κατοικούν στο Talbot Hotel. Οι πέτρες από το Fotheringhay Castle, τα ξύλινα δοκάρια και η σκάλες φέρουν το βάρος ενός θανάτου που δεν μπορεί να σβηστεί.

Οι εμφανίσεις της βασίλισσας συνεχίζουν να προκαλούν φόβο και δέος, υπενθυμίζοντας σε όλους ότι ο θάνατος μπορεί να μην είναι το τέλος, μπορεί να είναι μόνο η αρχή ενός αιώνιου μαρτυρίου που κυκλοφορεί ανάμεσα στις σκιές.

Royal Victoria Patriotic Asylum for Girls: Το ορφανοτροφείο του τρόμου στο Wandsworth

Η σκοτεινή κληρονομιά του Πύργου του Λονδίνου