Πώς το πρώτο επεισόδιο του A Knight of the Seven Kingdoms αλλάζει τον τόνο του Westeros;

Από το Geekforgreeks

Το A Knight of the Seven Kingdoms ανοίγει το νέο του κεφάλαιο στο Westeros με το πρώτο επεισόδιο The Hedge Knight και, από τα πρώτα κιόλας λεπτά, δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν ενδιαφέρεται να μιμηθεί το Game of Thrones ή το House of the Dragon.

Αντί για εντυπωσιακές ίντριγκες και πολιτικά παιχνίδια εξουσίας, η σειρά επιλέγει έναν πιο γήινο δρόμο, εστιάζοντας στον άνθρωπο πίσω από τον μύθο.

Η πρεμιέρα ξεκινά με μια σκηνή βαθιάς συναισθηματικής φόρτισης. Ο Ser Duncan the Tall, γνωστός ως Dunk, αποχαιρετά τον μοναδικό άνθρωπο που υπήρξε πατέρας και δάσκαλός του, τον Ser Arlan of Pennytree.

Η βροχή, η σιωπή και η αμηχανία του Dunk δημιουργούν μια αυθεντική εικόνα πένθους, χωρίς θεατρικότητα. Ένα πένθος ακατέργαστο και ανθρώπινο.

Και ακριβώς τη στιγμή που ο θεατής πιστεύει ότι η σειρά θα κινηθεί αποκλειστικά σε αυτόν τον σοβαρό τόνο, έρχεται μια απροσδόκητη σκηνή ωμής καθημερινότητας. Δεν υπάρχει μουσική που φουσκώνει το δράμα, ούτε λόγοι μεγαλοπρέπειας. Υπάρχει μια ξεγυμνωμένη καθημερινότητα, σχεδόν άβολη, που δείχνει ότι μετά τον θάνατο δεν έρχεται ο ηρωισμός αλλά η πραγματικότητα.

Το A Knight of the Seven Kingdoms δεν εξιδανικεύει τον κόσμο του, αλλά τον δείχνει όπως είναι, γεμάτο αδυναμίες, αμηχανία και στιγμές που προσγειώνουν τον μύθο στην πραγματικότητα.

Ο Peter Claffey στον ρόλο του Dunk δίνει μια ερμηνεία που ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στη σωματική επιβλητικότητα και την εσωτερική ανασφάλεια. Ο Dunk είναι ψηλός, δυνατός και επιβλητικός, όμως κοινωνικά αδέξιος, συχνά χαμένος και βαθιά μόνος. Μιλά στα άλογά του, γιατί απλώς δεν έχει άλλον να μιλήσει, και μέσα από αυτές τις σκηνές η σειρά καταφέρνει να μεταφέρει τον εσωτερικό του κόσμο χωρίς υπερβολές.

Η ίδια η ιδέα της ιπποσύνης τίθεται από την αρχή υπό αμφισβήτηση. Ο Dunk δηλώνει ιππότης, όμως η μοναδική απόδειξή του είναι τα λόγια ενός ετοιμοθάνατου άντρα, χωρίς μάρτυρες. Η σειρά δεν δίνει ξεκάθαρη απάντηση στο αν ο Dunk λέει την αλήθεια και αυτή η αμφιβολία λειτουργεί υπόγεια σε κάθε του βήμα. Κάθε συνάντηση, κάθε βλέμμα, κάθε απόρριψη, κουβαλά το βάρος αυτής της αβεβαιότητας.

Η είσοδος του Egg αλλάζει τη δυναμική του επεισοδίου. Ο Dexter Sol Ansell εντυπωσιάζει με μια ώριμη ερμηνεία για την ηλικία του. Ο χαρακτήρας του Egg είναι έξυπνος, παρατηρητικός και μυστηριώδης, χωρίς να γίνεται ενοχλητικός. Από την πρώτη τους συνάντηση στο πανδοχείο, αμφισβητεί την ιπποσύνη του Dunk και, ταυτόχρονα, επιμένει να γίνει ακόλουθός του.

Η σχέση τους χτίζεται αργά και φυσικά. Μέσα σε λίγες σκηνές, ο Egg αποδεικνύεται πιο ικανός απ’ όσο θα περίμενε κανείς, γνωρίζοντας οικογένειες και λεπτομέρειες που δεν ταιριάζουν σε έναν απλό σταβλίτη.

Η τελική σκηνή του επεισοδίου, κάτω από τον νυχτερινό ουρανό, λειτουργεί ως δήλωση πρόθεσης. Όταν οι άλλοι ιππότες βρίσκονται μέσα στις πολυτελείς σκηνές τους, ο Dunk και ο Egg παρατηρούν ένα πεφταστέρι. Η συζήτηση που ακολουθεί δεν είναι απλώς ποιητική, αλλά αποτυπώνει τη φιλοσοφία της σειράς, την ιδέα ότι η τύχη και το νόημα ανήκουν σε όσους κοιτάζουν τον ουρανό και όχι το μετάξι.

Το A Knight of the Seven Kingdoms επιλέγει να δείξει το Westeros από το επίπεδο του εδάφους. Μακριά από θρόνους και αίθουσες συμβουλίων, η δράση εκτυλίσσεται στο Ashford Meadow, σε έναν χώρο γεμάτο σκηνές, λάσπη, απλούς ανθρώπους, μικρούς ευγενείς και περιπλανώμενους ιππότες.

Οι δευτερεύοντες χαρακτήρες ενισχύουν αυτήν την αίσθηση. Ο Lyonel Baratheon, τον οποίο υποδύεται ο Daniel Ings, κλέβει τις εντυπώσεις με την εκκεντρικότητα και τη χαοτική του ενέργεια.

Η σειρά δεν φοβάται να είναι αστεία, αλλά ούτε και να δείξει σκληρές αλήθειες. Πολλοί από τους φαινομενικά νόμιμους ιππότες παρουσιάζονται ως αλαζόνες, αδιάφοροι ή ακόμα και σκληροί. Την ίδια στιγμή, ο Dunk, παρά την αμφίβολη ιδιότητά του, δείχνει καλοσύνη, φροντίδα και σεβασμό προς τους αδύναμους.

Και εδώ γεννιέται το κεντρικό ερώτημα του επεισοδίου. Τι είναι τελικά αυτό που κάνει κάποιον ιππότη; Είναι η τελετή, οι μάρτυρες, το αίμα και οι τίτλοι ή είναι οι επιλογές, η ηθική και ο τρόπος που φέρεται όταν κανείς δεν τον παρακολουθεί;

Το The Hedge Knight δεν βιάζεται. Δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει με δράση, αλλά να εκπαιδεύσει τον θεατή στον ρυθμό του. Είναι μια σειρά που ζητά υπομονή και ανταμείβει με βάθος. Οι σκηνοθέτες Owen Harris και Sarah Adina Smith καταφέρνουν να δείξουν τόσο τις μικρές προσωπικές στιγμές όσο και τις μεγάλες σκηνές, ενώ η μουσική του Dan Romer δημιουργεί μια νέα ταυτότητα, μακριά από τον γνώριμο ήχο του Ramin Djawadi.

Οπτικά, η σειρά είναι εξαιρετική. Τα κοστούμια, η φωτογραφία και η σκηνογραφία αφηγούνται από μόνα τους την ιστορία της κοινωνικής διαστρωμάτωσης του Westeros. Τα φτωχικά ρούχα του Dunk έρχονται σε έντονη αντίθεση με τα λαμπερά ενδύματα των ευγενών και κάθε λεπτομέρεια υπηρετεί τη θεματική της αυθεντικότητας.

Το πρώτο επεισόδιο λειτουργεί ως ξεκάθαρη δήλωση. Το A Knight of the Seven Kingdoms είναι μια ιστορία για δύο μοναχικούς ανθρώπους που βρίσκουν ο ένας τον άλλον σε έναν κόσμο όπου η καλοσύνη δεν επιβραβεύεται. Είναι μια ιστορία για την προσπάθεια να παραμείνεις καλός, όταν όλα γύρω σου σε σπρώχνουν προς τον κυνισμό.

Η σειρά σίγουρα δεν απευθύνεται σε όλους. Ο αργός ρυθμός της σειράς ίσως δυσκολέψει κάποιους θεατές. Όμως, για όσους αναζητούν κάτι πιο ουσιαστικό και ανθρώπινο, το A Knight of the Seven Kingdoms αποτελεί μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προσθήκες στο σύμπαν του Westeros.

To cast περιλαμβάνει: